چه کسی موفقیت مرا دزدید؟

0

چه کسی موفقیت مرا دزدید؟

کلامی از حضرت امیر علیه السلام را در دفترچه ام نوشته ام که خیلی دوستش دارم؛ از ایشان درباره بهتریودن علم باثروت پرسیده اند و ایشان پاسخ داده است که علم بهتر است. چرا؟ دلایلی که ذکر کرده در نوع خودش فوق العاده جالب است. یکی از این دلایل، این است که ثروت را هر کسی می تواند بدزدد، ولی علم را کسی نمی تواند بدزدد. واقعاهم این چنین است. تا حالا شنیده اید که مثلا تخصص پزشکی یک نفر را سرقت کرده باشند؟ شاید کتاب هایش را دزدیده باشند، ولی دانش درونی او و تجربیاتش را هیچگاه نمی توانند سرقت کنند این جمله را می توان به حوزه موفقیت هم سرایت داد؛ موفقیت هایی که قابل سرقت هستند و موفقیت هایی که قابل سرقت نیستند.

همچنین بخوانید : بهترین روش برخورد با افراد منفی باف

اما فرق این دو کجاست؟

در همین قابل سرقت بودن. بعضی از موفقیت ها قائم به افراد و توصیه ها و رابطه ها هستند، این جور موفقیت ها خیلی ناپایدار و قابل سرقت هستند. اما برخی موفقیت های دیگر هستند که قابل سرقت نیستند. چرا؟ چون قائم و تکیه زده بر تخصص و اعتبار و تجربه های ناب و درونی و شخصی خود فرد است، مگر چنین موفقیتی را می شود سرقت کرد؟ هرگز چنین احتمالی را نمی توان داد. در حقیقت ، بهترین نوع موفقیت را نیز می توان موفقیت های دسته دوم دانست؛ موفقیت های مبتنی بر تخصص و تجربه فردی. این دست موفقیت ها، چون کوه سرجای خودشان هستند و کسی نمی تواند به آنها دست درازی کند. حالا چرا این چیزها یادم افتاده است؟ به نظرم در شرایط کسب و کار ایرانی، این گفته ها بسیار به درد می خورد. در چنین فضایی، تغییرات مبتنی بر تعويض مدیریت ها و روابط و … بسیار اتفاق می افتد.

به قول معروف اتوبوسی رفتن ها و آمدن ها زیاد است و شرایط قابل اطمینان نیست. اما برای کسانی که تخصص دارند و به قول «کیم وو چونگ» » تنها یا معدود کسانی هستند که می توانند کار خاصی را در حوزه خودشان انجام بدهند، این تغییرات اهمیتی ندارد؛ چرا که آن ها بر اساس یک امر پایدار آمده اند و بر همان اساس دارند کار میکنند و ادامه می دهند. به نظر شما، چنین موفقیتی آرامش بیشتر ندارد؟ به نظر شما کسی می تواند این موفقیت و آرامش را به سرقت ببرد؟

 

چه کسی موفقیت مرا دزدید؟
۳ (۶۰%) ۱ vote

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

18 − سیزده =